Έσπειρε ανέμους, θερίζει θύελλες ο Ερντογάν

Turkish President Tayyip Erdogan makes a speech during his meeting with mukhtars at the Presidential Palace in Ankara

Τα όσα διαδραματίστηκαν τις τελευταίες εβδομάδες στην Τουρκία θεωρήθηκαν από πολλούς προανάκρουσμα της πολύνεκρης τρομοκρατικής επίθεσης στην Κων/πολη. Διάφοροι ιμάμηδες κατακεραύνωναν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς να διστάζουν μάλιστα να χαρακτηρίσουν τους θιασώτες του δυτικού τρόπου ζωής «άπιστους». Υπό αυτήν την έννοια το ερώτημα δεν ήταν εάν, αλλά που θα χτυπήσουν ισλαμιστές τρομοκράτες.

Είτε ευσταθούν είτε όχι κάποιες από τις πολλές θεωρίες συνομωσίας που κυκλοφορούν, γεγονός είναι ότι η τουρκική δημοκρατία βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τη χειρότερη εσωτερική κρίση, το μεγαλύτερο χάος από την ίδρυση της, το 1923.

Συνεπαρμένος από τον διακαή πόθο του να μετατρέψει τη χώρα σε προεδρική δημοκρατία, καθιστώντας εαυτόν απόλυτο και μοναδικό κυρίαρχο, ο Ερντογάν οδηγείται στην αυτοκαταστροφή. Οι εποχές που ο μεταρρυθμιστής πολιτικός προκαλούσε ενθουσιασμό στην Ε.Ε. φαντάζουν σήμερα πολύ μακρινές. Ο Τούρκος πρόεδρος αποφάσισε να μην συνεχίσει την πολιτική, οικονομική και κοινωνική προσέγγιση με την Ευρώπη, αλλά ούτε και την πολιτική συμφιλίωσης με τους Κούρδους. Από το 2015 σχεδόν 1.500 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους σε τρομοκρατικές επιθέσεις. Η τελευταία το βράδυ της Πρωτοχρονιάς καταδεικνύει ότι η αιματοχυσία δεν πρόκειται να σταματήσει ούτε μέσα στο 2017. οι επιπτώσεις στην οικονομία είναι ήδη επώδυνες.

Παρά ταύτα, ο Ερντογάν δεν είναι πλέον σε θέση να αλλάξει πορεία. Στη Συρία θα πρέπει να συνεχίσει μέχρι τέλους τον πόλεμο κατά του ISIS στο πλευρό της Ρωσίας, την ώρα που ο στρατός μάχεται κατά των Κούρδων της Συρίας, για να καταπνίξει κάθε προσπάθεια αυτονομίας, ενώ στο εσωτερικό συνεχίζεται ο αγώνας κατά του κινήματος Γκιουλέν. Όμως, ο Τούρκος πρόεδρος θα έπρεπε να επιβάλλει ριζική αλλαγή πλεύσης, για να ανακτήσει την εμπιστοσύνη στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Συγκεκριμένα, όσον αφορά τα τρομοκρατικά πλήγματα, θα έπρεπε να παρέμβει ο ίδιος προσωπικά, για να συλληφθούν οι δράστες. Όφειλε επίσης, να τηρήσει σαφείς αποστάσεις από τις απειλές εναντίον αυτών που ακολουθούν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Θα έπρεπε να κινητοποιήσει την αστυνομία και τη δικαιοσύνη, ώστε να σταματήσουν οι δημόσιες απειλές κατά προσώπων και θεσμών. Τέλος, όφειλε κι ο ίδιος να σταματήσει να κατηγορεί με κάθε ευκαιρία την Ε.Ε. ότι στηρίζει και υποθάλπει την τρομοκρατία.

Εκείνο που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί το Ελληνικό Κράτος επιτρέπει επισκέψεις Τούρκων πολιτικών στην Μουσουλμανική κοινότητα για ομιλίες και τουρκική προπαγάνδα. Θα μπορούσε να έλθει ένα θρησκευτικός ηγέτης (ιμάμης) και να απαγορευθεί σε πολιτικό να πάει. Οι Γερμανοί που έχουν μυαλό απαγόρευσαν σε κορυφαία πολιτικά πρόσωπα της Τουρκίας να πάνε να μιλήσουν στους ομοεθνείς της Γερμανίας. Το πλήθος κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Κομοτηνή φώναζε «ηγέτη μας». Ποιος ηγέτης σας βρε χαχόλοι εδώ είναι Ελλάδα δεν είναι Τουρκία.

Ασπρούκος Ηλίας καταχωρήθηκε στις 2018-2-10 Κατηγορία: Αρθρογραφία

Γράψτε μία Απάντηση

(Ctrl + Enter)